پرش به

به انجمن علوم زمین و نقشه ژئومپیا خوش آمدید
میهمانان گرامی عضویت در انجمن تا اطلاع ثانوی باز می باشد. برای استفاده از تمامی امکانات انجمن باید عضو شوید. در صورتی که عضو هستید با اکانت خود وارد شوید. در صورتی که عضو نیستید ، هم اکنون برای عضویت اقدام کنید.
تصویر

تخریب ساختمان ها به وسیله انفجار

- - - - -

  • لطفا وارد حساب کاربری خود شوید تا بتوانید پاسخ دهید
بدون پاسخ

#1
saberpayami

saberpayami

    عضو غير فعال

  • عضو انجمن
  • 122 ارسال

تصویر

تخریب ساختمان ها به وسیله انفجار

شما می توانید یک دیوار سنگی را بوسیله یک پتک خراب کنید. هم چنین خراب کردن یک ساختمان پنج طبقه بوسیله مته های حفاری و کوی های تخریب کننده ساختمان به نظر آسان می رسد. اما وقتی شما بخواهید یک سازه ی عظیم را تخریب کنید، مثل یک آسمان خراش ، 2 طبقه، باید از سلاح های بزرگ استفاده کنید.مواد منفجره تخریب کننده روش قابل ترجیح برای تخریب ایمن و مؤثر سازه های بزرگتر است. وقتی که یک ساختمان در محاصره ی ساختمان های دیگری باشد، آن وقت لازم می شود . آن را از داخل منفجر کنیم وموجب فرو ریزی آن درمحیط فنداسیون شویم.
دراین مقاله، خواهیم فهمید که چگونه کارشناسان انفجار ، این انفجارهای دیدنی را برنامه ریزی و اجرا می کنند. صداهای وحشتناک انفجار و موج ابرهای گرد وغبار ممکن است آشفته به نظر آید.اما انفجار یک ساختمان از داخل در واقع یکی از شاهکارهای مهندسی دقیقا برنامه ریزی شده می باشد که شما ممکن است درعمر خود ببینید.

یک انفجار واقعی از داخل؟
اگر بخواهیم دقیقاً بگوییم یک انفجار از داخل اتفاقی است که در آن چیزی درخود فرومی ریزد،زیرا فشار اتمسفری بیرونی از فشار درونی بیشتر است. به طور مثال اگر شما هوای داخل یک لوله ی شیشه ای را به خارج پمپاژ کنید می تواند درهم بشکند.
انفجارازداخل یک ساختمان ،واقعاً یک انفجار از داخل نیست. فشار اتمسفری موجب درخود فروریختن سازه نمی شود بلکه جاذبه است که موجب فرو ریزی آن می شود.اما عبارت انفجار از داخل به طور عمومی برای این نوع از تخریب استفاده می شود. دراین مقاله ما از این لغت به همین طریق استفاده می کنیم.

هرچه بزرگتر باشند ، سخت تر فرو می ریزند.
ایده ی اصلی تخریب بوسیله ی انفجار کاملاً ساده است. اگر شما سازه های پشتیبانی کننده ی یک ساختمان را درنقاط مشخصی حذف کنید،قسمت های فوقانی آن نقاط بر روی قسمت پایین آن نقاط خراب می شود . اگر قسمت بالایی به اندازه کافی سنگین باشد.نیروی کافی با قسمت پایین برخورد می کند. و موجب تخریب قابل توجهی می شود. مواد منفجره فقط محرک تخریب هستند.این جاذبه ی زمین است که ساختمان را پایین می آورد. تخریب گران مواد منفجره را در سطوح مختلفی از ساختمان کار می گزارند،به طوریکه سازه های ساختمان در چندین نقطه وبر روی خود فرو بریزد. وقتی که همه چیز به طور صحیح برنامه ریری واجرا می شود آسیب کلی ناشی از مواد منفجره و مصالح ساختمانی در حال ریزش برای متلاشی کردن کل سازه کافی است واینجاست که گروه خاکبرداری را با تلی از نخاله های ساختمانی تنها می گزارند. برای تخریب یک ساختمان به صورت ایمن، کارشناسان انفجار باید هر قسمت از انفجار را از قبل ترسیم کنند. اولین گام بررسی نقشه معماری ساختمان است. اگر بتوان نقشه را یافت می توان تشخیص داد که ساختمان چگونه مونتاژ شده است. سپس گروه انفجار گشتی درساختمان آن هم چندین بار می زنند ودر مورد سازه های پشتیبان کننده ی هر طبقه یادداشت برداری می کنند. وقتی همه اطلاعات خام مورد نظرشان را پیدا کردند.برنامه ی حمله را ، شکل می دهند. براساس تجربیات گذشته در ساختمان های مشابه، کارشناسان انفجار تصمیم می گیرند که از چه مواد منفجره ای استفاده کنند، درچه جایی از ساختمان قرار دهند وانفجار آنها را چگونه زمان بندی کنند. در برخی موارد گروه ممکن است مدل سه بعدی کامپیوتری از سازه ها را ایجاد کند. به این ترتیب آنها می توانند برنامه شان را در محیط مجازی وزودتر امتحان کنند.

بزرگترین چالش در تخریب یک ساختمان کنترل چگونگی ریزش آن است. به طور ایده آل یک کارشناس انفجار می تواند، ساختمان را بر روی یک سمت بغلتاند، مثلاً در پارکینگ روباز اتومبیل یا دیگر مناطق باز اطراف یک ساختمان. این نوع از انفجار راحت ترین نوع می باشد و به طور کلی نیز ایمن تر راه انجام کار است. به زمین انداختن یک ساختمان چیزی شبیه بریدن و انداختن یک درخت است. برای واژگون کردن یک ساختمان به سمت شمال،گروه انفجار ابتدا مواد منفجره را در ضلع شمالی ساختمان قرار می دهند. به طریق مشابه شما هم اگر بخواهید درختی به سمت شمال سقوط کند آن را به سمت شمال قطع می کنید. ممکن است گروه انفجار از کابل های آهنی برای پشتیبانی ستون ها درساختمان استفاده کنند.بین طریق ستون ها همانطور که می افتند به سمت خاصی کشیده می شوند.

برخی مواقع ساختمان بوسیله ی سازه های دیگری محاصره شده است. که لازم است حفظ شوند. دراین حالت گروه انفجاری به یک انفجار واقعی از داخل دست می زنند وساختمان را طوری تخریب می کنند که مستقیماً بر روی فنداسیون خود فرو بریزد. چنین شاهکاری نیازمند کارتی است که فقط شرکت های تخریب گرانگشت شماری در جهان می توانند از پس آن بر آیند.
گروه انفجار هر پروژه را تا حدودی متفاوت انجام می دهند، اما ایده اصلی درهمه ی موارد این است که ساختمان را به صورت مجموعه ی برج های جدا از هم در نظر بگیریم.کارشناسان انفجار مواد منفجره را طوری قرار می دهند که هر برج به سمت مرکز ساختمان سقوط کند. به طور کلی این همان راهی است که آنها برای قرار دادن مواد منفجره جهت واژگون کردن یک سازه ی تنها به یک سمت استفاده می کنند. وقتی که مواد منفجره با ترتیب صحیح منفجر شدند این برجهای سقوط کننده دربرابر یکدیگر فرو می افتند وهمه ی نخاله های ساختمانی در مرکز ساختمان جمع می شوند.و گزینه ی دیگری که وجود دارد . منفجر کردن مواد منفجره بر روی ستون های میانی ساختمان پیش از دیگر ستون هاست. بدین ترتیب اضلاع ساختمان به سمت داخل فرو می ریزد.
به گفته ی برنت بلن چارد که یک متخصص انفجار دریک شرکت مشاوره ی تخریب است .به طور کلی هر ساختمان در جهان منحصر به فرد محسوب می شود و برای هر ساختمان که باید تخریب شود می توان راههای زیادی یافت که بوسیله ی آن گروه انفجار کارخود را انجام دهند. بلن چارد اشاره می کند که تخریب «هایز هومز» که یک مجتمع مسکونی با ده ساختمان در نیوجرسی آمریکا بود در طی سه سال وطی سه فاز جداگانه انجام شد.اومی گوید هر فاز توسط یک شرکت انفجاری متفاوت انجام شد واگر چه همه ی ساختمان ها یکسان بودند هر گروه مواد منفجره تا حدودی متفاوت انتخاب کردند. وبر روی تعداد مختلفی از ستون های پشتیبان کننده ی ساختمان کار گذاشتند.

اگر بخواهیم به طور کلی بگوییم گروه انفجار اول ، ستون های پشتیبان کننده ی اصلی را در پایین ترین طبقه و سپس در چند طبقه بالاتر منفجر می کنند.مثلاً دریک ساختمان بیست طبقه گروه انفجار می توانند ابتدا ستون های طبقه اول ودوم را منفجر کنند. سپس ستون های طبقه ی دوازدهم و پانزدهم را . دربیش تر موارد منفجر کردن سازه های پشتیبان کننده در طبقات پایین تر برای درهم فرو ریختن ساختمان کافی است، اما کار گذاشتن مواد منفجره بر روی ستون های طبقات بالاتر به هر چه بیشتر خرد کردن ساختمان درهنگام فرو ریزی کمک می کند. این کار به جمع آوری راحت تر نخاله های ساختمانی پس از انجام عملیات انفجار کمک می کند.
به محض اینکه مشخص شد مواد منفجره چگونه باید کار گذاشته شوند زمان آماده سازی ساختمان فرا می رسد. درقسمت بعد می بینیم که چه چیزهایی درآماده سازی پیش از انفجار وجود دارد وچگونه گروه انفجار مواد منفجره را برای یک تخریب به وقت زمان بندی شده کار می گذارند.

دینامیت و گروه انفجار
درآخرین قسمت دیدیم که چگونه گروه انفجار تخریب ساختمان را برنامه ریزی کرده اند. وقتی که آنان به نقشه ی واضحی برای چگونگی فرو ریزی سازه دست یافتند. زمان آماده سازی ساختمان فرا می رسد. اولین گام در آماده سازی که معمولاً قبل از آنکه گروه انفجاری به نقشه برداری از محل دست بزنند رخ می دهد ، خارج کردن هر گونه وسیله از ساختمان است. سپس خدمه ی ساختمان یا به عبارت دقیق تر خدمه ی تخریب کار تخریب دیوارهای غیر باربر در ساختمان را آغاز می کنند. این کار برای هر چه بهتر خرد شدن هر طبقه انجام می شود. اگر این دیوارها برداشته نشوند. موجب مقاوم ماندن ساختمان وجلوگیری از فرو ریختن آن می شود. خدمه ی تخریب ممکن است به ضعیف کردن ستون های پشتیبان کننده بوسیله چکش های سنگین یا دستگاههای برش فولاد بپردازند. به طوری که این ستون ها راحت تر مقاومت خود را از دست بدهند.

سپس گروه انفجار می تواند کارگزاری مواد منفجره بر روی ستون ها را آغاز کند. آنها مواد منفجره ی مختلفی برای مصالح ساختمانی مختلف استفاده می کنند ومیزان مواد منفجره ی مورد نیاز را براساس ضخامت مصالح ساختمانی تعیین می کنند. برای ستون های بتنی ،گروه انفجار از همان دینامیت سنتی یا یک ماده ی منفجره ی شبیه به آن استفاده می کنند. دینامیت در واقع یک چاشنی جاذب است که در مواد شیمیایی یا ترکیبی از مواد شیمیایی که به شدت قابل اشتعال اند رسوخ کرده است.وقتی که این مواد شیمیایی مشتعل می شوند. سریعاً می سوزند وحجم عظیمی از گاز داغ را در بازه زمانی کوتاهی ایجاد می کنند. این گاز سریعاً منبسط می شود و فشار روبه بیرون بی اندازه ای را بر هر چیزی که در اطراف آن باشد. اعمال می کند. این فشار تا حدود 600 تن بر هر اینچ مربع می باشد. گروه انفجار این مواد منفجره را در حفره های باریکی که در ستون های بتنی ایجاد شده است وارد می کند. وقتی که مواد منفجره مشتعل شد،فشار روبه بیرون ناگهانی یک موج ضربه ای قدرتمند که با سرعت ما فوق صوت در ستون حرکت می کند بتن را به تکه های ریز تبدیل می کند.

تخریب ستون های فولادی کمی دشوارتر است ، چرا که ماده ی متراکم آن قوی تر است. برای ساختمان هایی با سازه های فولادی ،گروه انفجار از مواد انفجاری ویژه ای استفاده می کنند که به طور مختصر RDX نامیده می شود. ترکیبات شیمیایی منفجره ی با پایه ی RDX با سرعت بسیار زیادی منبسط می شوند. این سرعت تا حدود 27 هزار فوت بر ثانیه (8230 متر برثانیه) می رسد.به جای تکه تکه کردن کل ستون فشار متمرکز ودارای سرعت اولیه زیاد برفولاد اعمال می شود وآن را به دو قسمت تقسیم می کند. علاوه بر این گروه انفجار ممکن است دینامیت را بر یک سمت از ستون منفجر کنند تا ستون را به سمت خاصی فرو بیاندازند.

برای مشتعل کردن RDX ودینامیت حتماً باید از یک شوک بسیار قوی استفاده کنید. درتخریب ساختمان گروه انفجار این کار را بوسیله یک کلاهک منفجر کننده انجام می دهند. کلاهک منفجر کننده مقدار کمی از مواد منفجره است که به نوعی از فیوز وصل شده است.طراحی فیوز سنتی به صورت یک سیم طولانی به همراه مواد منفجره درقسمت درونی ، می باشد . وقتی شما یک سر سیم را آتش می زنید،مواد منفجره ی درونی با یک سرعت ثابت شروع به سوختن می کنند وشعله به سمت انتهای سیم وماده منفجره کننده ی اصلی حرکت می کند. وقتی که به این نقطه رسید کلاهک منفجر کننده را منفجر می کند.

این روزها گروههای انفجاری اغلب از چاشنی های الکتریکی به جای فیوزهای سنتی استفاده می کنند. یک فیوز دارای چاشنی الکتریکی فقط یک سیم الکتریکی طولانی است.در انتهای منفجر شونده سیم بوسیله ی لایه ای از مواد منفجره پوشانده شده است.این ماده ی منفجره شونده مستقیماً به چاشنی که آن هم به مواد منفجره ی اصلی وصل هستند. متصل است.وقتی که شما جریان را بوسیله سیم می فرستید (مثلاً با استفاده از یک باتری) مقاومت الکتریکی موجب داغ شدن سیم می شود. این گرما ماده ی مشتعل شونده ی انتهای منفجر شونده ی سیم را آتش می زند که آن هم موجب عمل کردن چاشنی ومنفجر شدن مواد منفجره ی اصلی می گردد.

برای کنترل کردن سلسله مراتب انفجار گروه انفجاری کلاهک های انفجاری را بوسیله ی یک مکانیزم ماده تاخیری مرتبط می کند. این مکانیزم در واقع تکه هایی از مواد با سرعت سوختن کم هستند که بین چاشنی وفیوز جایگذاری شده اند.
با استفاده از طول کوتاهتر یا بلندتر برای مواد تأخیری گروه انفجار می تواند میزان زمانی که لازم است تا هر ماده ی منفجره عمل کند را تنظیم کند. طول فیوز خودش نیز یک فاکتور محسوب می شود. چرا که حرکت بار الکتریکی در یک فیوز طولانی تر بیشتر از یک فیوز کوتاهتر طول می کشد.با استفاده از این ابزارهای زمان بندی گروه انفجار به دقت ترتیب انفجار مواد را تنظیم می کند. گروه انفجار میزان مواد منفجره مورد نیاز را عمدتاً بر اساس تجربه خود واطلاعات فراهم شده توسط معماران ومهندسانی که خودشان ساختمان را ساخته اند تعیین می کنند. اما در اکثر مواقع آنها فقط براین اطلاعات تکیه نمی کنند .برای اینکه مطمئن شوند مواد منفجره را بیشتر یا کمتر از اندازه ی مورد نیاز بر روی سازه ی پشتیبانی کننده جایگذاری نمی کند. گروه انفجار دست به یک تست انفجار بر روی تعدادکمی از ستون ها می زنند. این انفجار جهت ایمنی بیشتر در یک غلاف انجام می شود. پرسنل گروه انفجار درجات متنوعی از مواد منفجره را بر اساس اثر بخشی هر انفجار امتحان می کند وبدین ترتیب حداقل مواد منفجره ی مورد نیاز برای تخریب ستون ها را بدست می آورد. با استفاده از حداقل میزان مواد منفجره ی مورد نیاز گروه می تواندتکه های مصالح ساختمانی پرتاب شونده وهم چنین احتمال آسیب دیدن سازه های اطراف را کاهش دهد.

برای کاهش دادن هر چه بیشتر مصالح ساختمانی پرتاب شونده گروه فنس های فلزی و پارچه ی مخصوصی در اطراف هر ستون استفاده می کند. فنس از پرتاب تکه های بزرگ بتن به اطراف جلوگیری می کند وپارچه بیشتر ذرات کوچکتر رامی گیرد. هم چنین گروه ممکن است اطراف هر طبقه ای را که در آن مواد منفجره کار گذاشته است با پارچه بپوشاند.این کارها به عنوان یک تور اضافه تر عمل می کند که هر گونه بتن خرد شده را که از ستون ها برمی خیزد در خود می گیرند. دیگر ساختمان های اطراف ساختمان در حال تخریب ممکن است جهت محافظت در برابر مصالح ساختمانی پرتاب شونده وفشار ناشی از انفجارها پوشانده شود.
وقتی همه چیز تنظیم شد، زمان اجرای نمایش فرا می رسد. درقسمت های بعد ، ما آخرین گام هایی که گروه انفجاری برای انجام انفجار باید بردارند. را خواهیم دید و نیز نگاهی به خود انفجار خواهیم داشت.هم چنین اشتباهاتی که درتخریب های انفجاری ممکن است پیش بیاید می فهمیم . ومی بینیم گروه انفجاری پس از خوابیدن گرد وغبار پروژه را ارزیابی می کند.

انفجار بزرگ
در دو قسمت آخر ماهمه ی کارهایی را که گروه انفجاری برای آماده سازی ساختمان جهت انفجار انجام می دهند. را دیدیم. علاوه براین اقدامات گروه انفجار باید افراد داخل منطقه را هم برای شنیدن صدای انفجار آماده سازند. هم چنین باید مقامات محلی وفعالان اقتصادی افراد محله را مجاب کنند که این تخریب آسیبی جدی به ساختمان های اطراف نخواهد زد.
بهترین راه که گروه انفجاری می تواند مقامات مضطرب را آماده کند اثبات کردن موفقیت شرکت خود در انفجارهای تخریبی گذشته است.

برای کمک به گروه انفجار درحین پروژه ،شرکت ممکن است یک مؤسسه ی مشاوره ای مستقل تخریب را هم وارد کار کند. شرکت Protec یکی از این شرکت هاست. این شرکت از لرزه نگارهای میدانی قابل حمل برای اندازه گیری میزان ارزش زمین وشوک ناشی از انفجار در حین عملیات استفاده می کند. یکی از متخصصان این شرکت می گوید که آنها هم چنین می توانند به بررسی ساختمان ها پیش از انفجار بپردازند. وبنابراین هر گونه ادعای آسیب دیدن ناشی از انفجار را تشخیص دهند. علاوه بر این کارکنان این شرکت انفجار را از چند زاویه فیلم برداری می کنند تا نواری از آنچه واقعاً اتفاق افتاده وجود داشته باشد. با استفاده از اطلاعات جمع آوری شده از انفجارهای گذشته مهندسان شرکت می توانند تشخیص دهند که یک انفجار مشخص چه سطحی از لرزه را می تواند ایجاد کند.

پس از آن که سازه به صورت ابتدایی تضعیف شد وهمه ی مواد منفجره کار گذاشته شد،زمان آخرین آماده سازی ها فرا می رسد. گروه انفجار آخرین بازرسی مواد منفجره را انجام می دهند. ومطمئن می شوند که ساختمان وناحیه ی اطراف آن کاملاً خالی است.
چیزی که شگفت آور است این است که برخی مواقع افراد مشتاق انفجار سعی می کنند به صورت پنهانی ازحصارها وموانع عبور کنند تا دید نزدیک تری به انفجار داشته باشند. اگر چه خطرات آشکاری وجود دارد. براساس میزان تخریبی که انجام خواهد گرفت. نگه داشتن کلیدی نظاره گران در یک فاصله ی مناسب از انفجار الزامی است .گروه انفجار این منطقه ی ایمن را بر اساس اندازه ی ساختمان و میزان مواد منفجره ی مورد استفاده محاسبه می کند. برخی مواقع گروه انفجار درمحاسبه ی برد مصالح ساختمانی پرتاب شونده دچار اشتباه شده و ناظران به شدت آسیب دیده اند. گروه انفجار ممکن است میزان مواد منفجره مورد نیاز را بیشتر از آنچه که لازم است بر آورد کنند وبدین ترتیب انفجاری قوی تر از حد نیاز رخ دهد. اگر آن ها میزان مواد منفجره ی مورد نیاز را کمتر از حد لازم برآورد کنند یا برخی از مواد منفجره موفق به انفجار نشوند ممکن است ساختمان به طور کامل تخریب نشود. دراین حالت گروه تخریب از دستگاه های خاک برداری وگوی های تخریب ساختمان برای پایان دادن کار استفاده می کنند. همه ی این رویدادهایی که اشاره شد در صنعت تخریب ساختمان به ندرت پیش می آید. ایمنی اولین نگرانی گروه انفجار است. ودر بیشتر موارد آنها خیلی خوب می توانند آنچه راکه در طی یک انفجار رخ خواهد داد پیش بینی کنند.

وقتی که منطقه تخلیه شد ، گروه انفجار پشت کنترل های انفجاری قرار می گیرند. وشمارش معکوس را شروع می کنند. گروه انفجار ممکن است آژیری را در 10 دقیقه ، 5 دقیقه و 1 دقیقه مانده به انفجار به صدا در آورند. تا همه بفهمند که چه زمانی ساختمان قرار است فرو بریزد. اگر آنها از یک منفجر کننده ی الکتریکی استفاده کنند، کنترل کننده ی انفجار دو کلید خواهد داشت.

یکی با علامت "charg" (بار الکتریکی) ودیگر علامت "fire" (آتش) نزدیک به به پایان شمارش معکوس یکی از اعضای گروه انفجار دکمه ی "charge" را فشار داده ونگه می دارد، تا چراغ نشان گر روشن شود.این کار موجب ذخیره ی بار الکتریکی عظیم مورد نیاز برای فعال کردن منفجر کننده ها می شود (چیزی شبیه به شارژ شدن فلاش دوربین). پس از اینکه دستگاه کنترل انفجار شارژ شد و شمارش معکوس پایان یافت دکمه "fire" فشار داده می شود. این در حالی است که هم چنان دکمه ی "charge" پایین نگه داشته شده است.دراین حالت بار الکتریکی ذخیره شده در سیم ها رهامی شود تا کلاهک های انفجاری منفجر شوند.

به طور معمول ، انفجار واقعی تنها چند ثانیه طول می کشد .برای خیلی از تماشاچی ها سرعت تخریب، باورنکردنی ترین قسمت عملیات تخریب انفجاری است . چگونه ساختمانی که ماه ها و ماه ها زمان برده که ساخته شود وبرای یک صد سال یا بیشتر روی پای خود ایستاده است، به تلی از نخاله های ساختمانی تبدیل می شود. گویی این که یک قلعه ی شنی بوده است؟

پس از انفجار ، ابری از گرد وغبار در اطراف ساختمان تخریب شده بر می خیزد و تماشاچی ها را در بر می گیرد. این ابر برای هر کسی که نزدیک محل انفجار زندگی می کند، می تواند آزار دهنده باشد، اما گروه انفجار ثابت می کنند که چنین چیزی از گرد وغبار ناشی از تخریب های غیر انفجاری ، کمتر آزار دهنده است. وقتی که کارگران با استفاده از پتک های سنگین وگوی های تخریب ساختمان دست به ویران کردن یک ساختمان می زنند ،فرآیند کار می تواند هفته ها وماه ها طول بکشد. دراین زمان ، هر روز حجم قابل توجهی از گردوغبار در هوا پخش می شود. وقتی که ساختمان در یک لحظه فرو بریزد.یا به عبارت دیگر کل غبار در یک ابر ظهور کند، به همان نسبت هم زمان کمتری مشکل گرد وغبار ادامه می یابد. ساکنان نزدیک محل انفجار که دچار آلرژی هستند می توانند منطقه را در آن روز ترک کنند و به کلی از گرد وغبار دور باشند.

پس از محو شدن ابر مذکور، گروه انفجار به برآورد صحنه می پردازند وفیلم انفجار را بازبینی می کنند تا ببینند که آیا همه چیز طبق برنامه پیش رفته است یانه. دراین مرحله ، تأیید منفجر شدن همه مواد منفجره وهمچنین برداشتن هر ماده ی منفجره ای که عمل نکرده است ، کار بسیار سختی است. اگر خدمه مشاوران تخریب هم در محل باشند. گروه انفجار اطلاعات ناشی از لرزه و موج انفجار را هم باز بینی می کنند. دراکثر مواقع، گروه های انفجار با تجربه یک ساختمان را طبق برنامه تخریب می کنند.آسیب های وارده به ساختمان اطراف ، حتی آنهایی که همجوار محل انفجار هستند، معمولاً به چند پنجره شکسته محدود می شود. واگر چیزی دقیقاً درست عمل نکرده باشد،گروه انفجار آن را به ذهن می سپارند تا درکار بعدی رخ ندهد. به این ترتیب وپس از انجام هر پروژه علم وهنر تخریب ساختمان به رشد کردن ادامه می دهد.

نويسنده : تام هديس
مترجم : محمود کريمي شروداني
منبع انگلیسی مقاله: Howstuffworks.com

ویرایش شده توسط Odin ۰۳ آبان ۱۳۸۹ - ۱۱:۲۸ قبل از ظهر.
تکميل مقاله...

  • 0
من اونطوری که تو فکر می کنی نیستم




0 کاربر در حال خواندن این موضوع است

0 کاربر، 0 مهمان و 0 عضو مخفی